Kinezyterapia jest jedną z metod fizjoterapii i polega na leczeniu ruchem. Nazywa się ją także gimnastyką leczniczą lub ćwiczeniami usprawniającymi. Podstawowym narzędziem jest tu ruch i ćwiczenia gimnastyczne, które mają wpłynąć na usprawnienie pracy organizmu.

Kinezyterapia stosowana jest jako podstawowa i jedyna forma leczenia np. przy wadach postawy, bólach kręgosłupa, jak i jako metoda wspomagająca np. po zawale serca, w chorobach reumatoidalnych, w czasie ciaży jako przygotowanie do porodu. Fizjoterapeuta dobiera pacjentowi ćwiczenia, których efektem może być: zwiększenie siły mięśniowej, zmniejszenie bólu, poprawa wydolności krążeniowo-oddechowej, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi. Efekt terapeutyczny zależy od właściwego doboru ćwiczeń.

Kinezyterapia dzieli się na miejscową i ogólną. Miejscowa - dotyczy bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo i składają się nią:

• ćwiczenia bierne - wykonywane przez kinezyterapeutę lub aparat CPM (Continuous Passive Motion - ciągły bierny ruch) bez czynnego udziału chorego;

• ćwiczenia izometryczne - czynne napinanie mięśni bez zmiany ich długości;

• ćwiczenia czynno-bierne - ruch wykonywany jest biernie natomiast pacjent czynnie rozluźnia mięśnie;

• ćwiczenia samowspomagane - pacjent siłą mięśni kończyny zdrowej wspomaga pracę osłabionych mięśni;

• ćwiczenia w odciążeniu - wykonywanie ruchu przy odciążeniu ćwiczonego odcinka ciała;

• ćwiczenia czynne;

• wyciągi;

• ćwiczenia synergistyczne;

• ćwiczenia oddechowe;

Kinezyterapia ogólna składa się z ćwiczeń części ciała nie objętych chorobą:

• ćwiczenia ogólnokondycyjne;

• ćwiczenia gimnastyki porannej;

• ćwiczenia w wodzie;

• sport inwalidów;

Źródła:
Wikipedia, wolna encyklopedia
ABC Fizjoterapii

[Red. WorldSpa]